Ένας αστεροειδής δεν χρειάζεται να ανοίξει κρατήρα για να προκαλέσει καταστροφές. Μπορεί να εκραγεί μέσα στην ατμόσφαιρα, απελευθερώνοντας τεράστια ενέργεια πάνω από την επιφάνεια. Η έκρηξη πάνω από την Τουνγκούσκα της Σιβηρίας το 1908 παραμένει χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του κινδύνου — αλλά όχι λόγος να αντιμετωπίζεται κάθε φωτεινό μετέωρο ως προάγγελος καταστροφής.

Το πώς κατανέμεται αυτή η ενέργεια έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Mark Boslough, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού που μελετά τέτοια φαινόμενα, εξήγησε στο The Debrief ότι, σύμφωνα με τις προσομοιώσεις, η ενέργεια αυτών των ατμοσφαιρικών εκρήξεων δεν κατανέμεται ομοιόμορφα προς όλες τις κατευθύνσεις. Αν μια έκρηξη είναι αρκετά ισχυρή, μπορεί, κατά τον ίδιο, να κάψει τα πάντα στην επιφάνεια ακριβώς από κάτω της, σαν ένα «κοσμικό φλόγιστρο». Αυτός είναι ο λόγος που οι ερευνητές θεωρούν ότι τέτοια συμβάντα μπορεί να είναι πιο καταστροφικά απ’ όσο εκτιμούσαν παλαιότερα.

Εδώ υπάρχει και μια βασική παγίδα στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται ο κίνδυνος: μια προσομοίωση που εξετάζει τι θα συνέβαινε πάνω από μια πόλη δεν αποτελεί πρόβλεψη ότι η πόλη απειλείται. Στα συνέδρια πλανητικής άμυνας, οι ερευνητές χρησιμοποιούν υποθετικά σενάρια για να αξιολογήσουν την ετοιμότητα και τις δυνατότητες αντιμετώπισης μιας τέτοιας απειλής. Η σοβαρότητα των συνεπειών ενός σεναρίου και η πιθανότητα να συμβεί είναι δύο διαφορετικά μεγέθη.

Η διάκριση αφορά και τις Ταυρίδες, το ρεύμα διαστημικών σωματιδίων που συναντά η Γη και από το οποίο προέρχονται εντυπωσιακά φωτεινά μετέωρα. Οι φθινοπωρινές εμφανίσεις τους συχνά συνοδεύονται από δημοσιεύματα για «πύρινες σφαίρες του Halloween», όμως τα περισσότερα από αυτά τα μετέωρα δεν απειλούν ανθρώπους ή κτίρια στο έδαφος. Η σύνδεση του αντικειμένου της Τουνγκούσκα με τις Ταυρίδες παραμένει υπόθεση και δεν έχει επιβεβαιωθεί. Και η πιθανή ύπαρξη μεγαλύτερων σωμάτων μέσα στο ρεύμα δεν σημαίνει ότι επίκειται σύγκρουση.

Στις δηλώσεις του που δημοσιεύθηκαν στις 30 Οκτωβρίου 2026, ο Boslough χαρακτήριζε «πολύ κοντά στο μηδέν» την πιθανότητα μιας καταστροφικής έκρηξης τύπου Τουνγκούσκα πάνω από κάποια πόλη το Halloween εκείνης της χρονιάς. Απέρριπτε επίσης ως επιστημονική φαντασία τα σενάρια πολλών ταυτόχρονων ατμοσφαιρικών εκρήξεων που θα κατέστρεφαν πόλεις σε όλο τον πλανήτη. Η μελέτη ενός πραγματικού φυσικού κινδύνου δεν δικαιολογεί τέτοιες προβλέψεις.

Για την πλανητική άμυνα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα μικρότερα σώματα, που είναι πολύ περισσότερα από τους τεράστιους αστεροειδείς και στην πλειονότητά τους παραμένουν άγνωστα. Κατά τον Boslough, τα μοντέλα για ένα υποθετικό πυκνότερο σμήνος των Ταυρίδων δείχνουν προσεγγίσεις του στη Γη το 2032 και το 2036, όχι προσκρούσεις. Η προσέγγιση του 2032 θα μπορούσε να προσφέρει στους αστρονόμους μια ευκαιρία να αναζητήσουν σώματα ικανά να προκαλέσουν έκρηξη τύπου Τουνγκούσκα. Ο ίδιος εκτιμά ότι έως τότε θα λειτουργούν ισχυρότερα τηλεσκόπια για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση αστεροειδών, τα οποία θα μπορούσαν να επιτρέψουν την έγκαιρη προειδοποίηση για ένα τέτοιο αντικείμενο.