Στον τάφο της εξάχρονης Γκρέισι Γουότσον, στο κοιμητήριο Μποναβέντσουρ της Σαβάνας, οι επισκέπτες αφήνουν μικρά δώρα και αναμνηστικά μπροστά στο μαρμάρινο άγαλμά της. Το κορίτσι πέθανε από πνευμονία, όμως η μορφή του απέκτησε μια δεύτερη ζωή στις τοπικές αφηγήσεις: κάποιοι ισχυρίζονται ότι το έχουν δει να περιφέρεται ανάμεσα στους τάφους. Η ιστορία της Γκρέισι είναι ο πιο γνωστός θρύλος που συνοδεύει το Bonaventure Cemetery.
Το κοιμητήριο βρίσκεται στη Σαβάνα της Τζόρτζια, σε έκταση που ανήκε παλαιότερα στη φυτεία Μποναβέντσουρ. Ιδρύθηκε το 1846 με την ονομασία Evergreen Cemetery και από τα αρχικά περίπου 243 στρέμματα επεκτάθηκε στα 647 στρέμματα. Οι μεγάλες βελανιδιές, με τα λεγόμενα «ισπανικά βρύα» να κρέμονται από τα κλαδιά τους, πλαισιώνουν τα ταφικά μνημεία. Η ομορφιά του τοπίου είναι μέρος της γοητείας του, ανεξάρτητα από τις ιστορίες για φαντάσματα.
Το Μποναβέντσουρ εμφανίζεται και στο «Μεσάνυχτα στον κήπο του καλού και του κακού», το βιβλίο του Τζον Μπέρεντ που κυκλοφόρησε το 1994, καθώς και στην κινηματογραφική μεταφορά του από τον Κλιντ Ίστγουντ. Ο χώρος έχει έτσι θέση όχι μόνο στην ιστορία της Σαβάνας, αλλά και στην παρουσία της στη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο.
Οι αφηγήσεις για τη Γκρέισι περιγράφουν ένα μικρό κορίτσι με φόρεμα που εμφανίζεται άλλοτε μέσα στο κοιμητήριο και άλλοτε σε κοντινά σημεία όπου οι γονείς της είχαν επιχειρήσεις. Εκείνοι, αφού απαθανάτισαν την κόρη τους στο μάρμαρο, μετακόμισαν στη Νέα Αγγλία, αφήνοντας πίσω τον τάφο της. Το μαρμάρινο παιδί παραμένει εκεί: ένα μνημείο πένθους που εξακολουθεί να δέχεται δώρα από ανθρώπους οι οποίοι δεν γνώρισαν ποτέ το κορίτσι που απεικονίζει.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ