Διαφήμιση

Apollo, ένα ανθρωποειδές ρομπότ για να κάνει τις δουλειές που εμείς δεν θέλουμε

Apollo, ένα ανθρωποειδές ρομπότ για να κάνει τις δουλειές που εμείς δεν θέλουμε

Το Apollo είναι σχεδιασμένο περίπου στην ίδια κλίμακα με έναν άνθρωπο. Το ύψος του είναι 1,70 και ζυγίζει 72,6 κιλάApptronik

Τα ανθρωποειδή που αναλαμβάνουν τις δουλειές του σπιτιού ή χτίζουν κατοικίες στη σεληνιακή επιφάνεια μπορεί να ακούγονται σαν κάτι βγαλμένο από ιστορίες επιστημονικής φαντασίας. Όμως η startup ρομποτικής Apptronik με έδρα το Όστιν του Τέξας οραματίζεται ένα μέλλον όπου τα ρομπότ γενικής χρήσης θα αναλαμβάνουν «βαρετές, βρώμικες και επικίνδυνες» δουλειές, ώστε να μην χρειάζεται να το κάνουν οι άνθρωποι.

Την περασμένη Τετάρτη η Apptronik παρουσίασε το σχέδιο για το τελευταίο ανθρωποειδές ρομπότ της, που ονομάζεται Apollo. Είναι περίπου στην ίδια κλίμακα με έναν άνθρωπο, έχοντας ύψος 1,70 και βάρος 72,6 κιλά.

Το Apollo μπορεί να σηκώσει 25 κιλά και έχει σχεδιαστεί για να μπορεί να παράγεται μαζικά και να εργάζεται με ασφάλεια δίπλα στον άνθρωπο. Χρησιμοποιεί ηλεκτρισμό, αντί για υδραυλικά που δεν θεωρούνται το ίδιο ασφαλή, και διαθέτει μπαταρία τεσσάρων ωρών που μπορεί να αλλαχθεί, ώστε το ρομπότ να λειτουργεί για μια ημέρα εργασίας 22 ωρών.

Διαθέτει ψηφιακό πάνελ στο στήθος του που παρέχει σαφή στοιχεία σχετικά με την εναπομένουσα διάρκεια της μπαταρίας, την τρέχουσα εργασία που έχει αναλάβει, πότε θα τελειώσει και τι θα κάνει στη συνέχεια.

Ο αρχικός στόχος για το Apollo είναι να το βάλουν να εργαστεί στα logistics, αναλαμβάνοντας σωματικά απαιτητικούς ρόλους μέσα σε αποθήκες που αντιμετωπίζουν ελλείψεις εργατικού δυναμικού, για να βελτιωθεί η αλυσίδα εφοδιασμού. Όμως η ομάδα της Apptronik έχει και ένα μακροπρόθεσμο όραμα για το Apollo:

«Στόχος μας είναι να κατασκευάσουμε ευέλικτα ρομπότ που θα κάνουν όλα αυτά που δεν θέλουμε να κάνουμε για να μας βοηθήσουν εδώ στη Γη, και τελικά μια μέρα να εξερευνήσουμε το φεγγάρι, τον Άρη και ακόμα πιο πέρα», δήλωσε ο Jeff Cardenas, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Apptronik.

Το Apollo θα είναι φθηνότερο από ένα μέσο αυτοκίνητο. Τα παραδοσιακά ρομπότ βασίζονται σε εξαρτήματα υψηλής ακρίβειας, αλλά η εισαγωγή καμερών και συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης έχουν επιτρέψει την ανάπτυξη πιο προσιτών ρομπότ.

Φέτος, η Apptronik επικεντρώνεται στην εξασφάλιση πελατών και κατασκευαστών που ενδιαφέρονται για το πώς το Apollo θα μπορούσε να βελτιώσει τα logistics τους. Στόχος της εταιρείας είναι το ρομπότ να βρίσκεται σε πλήρη εμπορική παραγωγή μέχρι το τέλος του 2024.

«Το iPhone των ρομπότ»

Αντί για εξαιρετικά εξειδικευμένα ρομπότ που μπορούν να εξυπηρετήσουν μόνο έναν σκοπό, η Apptronik ήθελε το Apollo να είναι το «iPhone των ρομπότ», δήλωσε ο Cardenas.

«Ο στόχος είναι να κατασκευάσουμε ένα ρομπότ που να μπορεί να κάνει χιλιάδες διαφορετικά πράγματα», είπε. «Να απαιτείται μόνο μια αναβάθμιση λογισμικού για μια νέα εργασία ή μια νέα συμπεριφορά».

Το Apollo θα ξεκινήσει σε περιβάλλοντα εργοστασίων και αποθηκών, κάνοντας απλές εργασίες, όπως η μετακίνηση κιβωτίων και το σπρώξιμο καροτσιών. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, η λειτουργικότητα του Apollo θα αυξηθεί μέσω νέων μοντέλων και ενημερώσεων σε σημείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε κατασκευές, στην παραγωγή ηλεκτρονικών ειδών, σε χώρους λιανικής πώλησης, στην παράδοση κατ’ οίκον, ακόμη και στη φροντίδα ηλικιωμένων.

Στο επίκεντρο του σχεδιασμού του Apollo βρίσκονται οι ενεργοποιητές, ή αλλιώς οι μύες του ρομπότ. Η ομάδα της Apptronik έχει εργαστεί σε περισσότερες από 35 κινήσεις των βασικών ενεργοποιητών που επιτρέπουν στο Apollo να περπατάει, να λυγίζει τα χέρια του και να πιάνει αντικείμενα όπως ένας άνθρωπος.

«Οι άνθρωποι έχουμε περίπου 300 μύες στο σώμα μας», δήλωσε ο Δρ. Nick Paine, συνιδρυτής και επικεφαλής τεχνολογίας της Apptronik. «Ως μηχανικοί, ο στόχος μας είναι να απλοποιήσουμε την πολυπλοκότητα, έτσι το ρομπότ Apollo έχει περίπου 30 διαφορετικές μυϊκές ομάδες μέσα στο σύστημά του, τις οποίες χρειάζεστε για να κάνετε βασικές ενέργειες και δραστηριότητες».

Το κεφάλι του Apollo περιέχει μια κάμερα αντίληψης, ενώ οι αισθητήρες στον κορμό του το βοηθούν να χαρτογραφήσει μια εικόνα 360 μοιρών του περιβάλλοντός του και να καθορίσει πού μπορεί να κινηθεί. Ο «εγκέφαλος» του ρομπότ, ή ο κύριος υπολογιστής, βρίσκεται στο στήθος του.

Αρχικά ο έλεγχος του ρομπότ θα γίνεται μέσω tablet ή έξυπνων συσκευών, αλλά ο στόχος για το μέλλον είναι να μπορεί ένας άνθρωπος να πλησιάσει το Apollo και να του πει τι να κάνει, δήλωσε ο Cardenas.

Στο φεγγάρι και ακόμη παραπέρα

Η Apptronik είναι ένας από τους εταίρους της NASA που εργάζονται σε σχέδια ανθρωποειδών ρομπότ. Η Γη αποτελεί πεδίο δοκιμών για το Apollo, και μια μέρα, μια μελλοντική έκδοση του ρομπότ θα μπορούσε να εργαστεί σε επικίνδυνες διαστημικές συνθήκες, ώστε να μην χρειάζεται να το κάνουν οι άνθρωποι.

Θα χρειαστούν αρκετά βήματα ανάπτυξης για να προετοιμαστούν τα ανθρωποειδή ρομπότ ώστε να εργαστούν στο κενό του διαστήματος, οπότε το Apollo ίσως πάει πρώτα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, δήλωσε ο Paine.

Το πρόγραμμα Artemis της NASA, το οποίο στοχεύει στην επιστροφή των ανθρώπων στο φεγγάρι και τελικά στην προσεδάφιση επανδρωμένων αποστολών στον Άρη, θα μπορούσε να αξιοποιήσει ρομπότ όπως το Apollo στην αποστολή Artemis VI που έχει προγραμματιστεί για το 2030.

Το πλεονέκτημα της χρήσης ανθρωποειδών ρομπότ όπως το Apollo στο διάστημα είναι ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή και δοκιμή περιβαλλόντων που έχουν σχεδιαστεί με γνώμονα τον άνθρωπο – όπως οικότοποι στη Σελήνη και τον Άρη – πριν φτάσουν οι αστροναύτες.

Με πληροφορίες από: Meet Apollo, the ‘iPhone’ of humanoid robots by Ashley Strickland, CNN

Γράμμα απ’το διάστημα

Αγαπητέ άνθρωπε,

φαντάσου τη στιγμή όπου μια κυβέρνηση στέκεται επίσημα μπροστά στις κάμερες και ανακοινώνει, χωρίς υπεκφυγές, ότι υπάρχουν αποδείξεις ζωής πέρα από τη Γη. Δεν θα είναι απλώς μια είδηση που θα περάσει ανάμεσα σε οικονομικά δελτία και πολιτικές αντιπαραθέσεις· θα είναι μια ρωγμή στον ίδιο τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου και τη θέση σου στο Σύμπαν.

Μέχρι σήμερα, ακόμη κι αν δεν το παραδεχόμαστε, ζούμε με την ιδέα ότι η ανθρώπινη εμπειρία βρίσκεται στο κέντρο της κοσμικής αφήγησης. Ότι εδώ, σε αυτόν τον μικρό πλανήτη, η ύλη απέκτησε συνείδηση και αυτογνωσία, και ότι όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς σκηνικό. Αν όμως αποδειχθεί πως υπάρχει εξωγήινη νοημοσύνη, τότε η ιστορία μας παύει να είναι μοναδική και γίνεται τοπικό χρονικό ενός είδους ανάμεσα σε πολλά άλλα.

Δεν θα πρόκειται για απλή επιστημονική ανακάλυψη· θα είναι υπαρξιακή ανατροπή. Θρησκείες, φιλοσοφία και πολιτική θα κληθούν να επαναπροσδιορίσουν τη θέση του ανθρώπου, ενώ για πρώτη φορά το “εμείς” ίσως να σημαίνει πραγματικά ολόκληρη την ανθρωπότητα και όχι σύνορα και σημαίες.

Ήδη οργανισμοί όπως η NASA και το SETI Institute αναζητούν όχι ιπτάμενους δίσκους, αλλά λεπτές υπογραφές ζωής: χημικές ανωμαλίες σε ατμόσφαιρες πλανητών, παράξενα ραδιοσήματα, μοτίβα που δεν εξηγούνται εύκολα από γνωστές φυσικές διεργασίες. Το James Webb Space Telescope ήδη “διαβάζει” ατμόσφαιρες εξωπλανητών δεκάδες έτη φωτός μακριά, φέρνοντάς μας πιο κοντά από ποτέ στο ενδεχόμενο μιας τέτοιας επιβεβαίωσης.

Αν αυτή έρθει, το πρώτο συναίσθημα δεν θα είναι φόβος απέναντι σε κάποιο άγνωστο ον, αλλά αμηχανία μπροστά στο ίδιο μας το μέγεθος. Θα καταλάβουμε ότι δεν είμαστε το τέλος της εξέλιξης, ούτε η μοναδική μορφή σκέψης στο Σύμπαν, αλλά ένας κρίκος σε μια τεράστια κοσμική αλυσίδα.

Κι όμως, μέσα σε αυτή την ταπείνωση κρύβεται μια παράξενη ελευθερία. Αν η ζωή δεν είναι σπάνιο ατύχημα αλλά φυσικό φαινόμενο, τότε η ύπαρξή μας αποκτά νέο νόημα: είμαστε μέρος μιας ζωντανής, ευρύτερης ιστορίας. Και ίσως τότε, όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο μικροί είμαστε μπροστά στο Σύμπαν, να μάθουμε επιτέλους να ζούμε λίγο πιο ενωμένοι πάνω σε αυτόν τον μικρό μπλε πλανήτη.

— Τέλος μετάδοσης










NASA LIVE