Η φωτεινή ανωμαλία που είχε εντοπιστεί σε δορυφορικές εικόνες κοντά στη χερσόνησο Taraia, στο νησί Nikumaroro του Νότιου Ειρηνικού, δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί ως συντρίμμια του Lockheed Electra 10-E της Amelia Earhart, σύμφωνα με ανακοίνωση του Purdue University. Το ίχνος, που κάποτε είχε φανεί αρκετά ενδιαφέρον ώστε να αναζωπυρώσει ένα από τα πιο διάσημα αεροπορικά μυστήρια του 20ού αιώνα, φαίνεται τώρα πως είχε πολύ πιο γήινη προέλευση.

Η ανωμαλία, που εντοπίστηκε το 2020, θεωρείται πλέον ότι ήταν πιθανότατα μια συστάδα μεγάλων δέντρων, η οποία στο μεταξύ διαλύθηκε και παρασύρθηκε σε μεγάλο βαθμό. Η ανακλαστική επιφάνεια που ξεχώριζε στις εικόνες εκτιμάται ότι προερχόταν από στερεοποιημένη κοραλλιογενή άμμο, ένα υλικό που μπορεί να δημιουργήσει παραπλανητικές λάμψεις όταν το κοιτάζει κανείς από ψηλά, με το ψυχρό, αποστασιοποιημένο βλέμμα ενός δορυφόρου.

Το ενδιαφέρον γύρω από το σημείο δεν ήταν τυχαίο. Το 1937, η Amelia Earhart και ο πλοηγός της, Fred Noonan, επιχειρούσαν να κάνουν τον γύρο του κόσμου με το Lockheed Electra. Κατευθύνονταν από την Παπούα Νέα Γουινέα προς το Howland Island, περίπου 400 μίλια από το Nikumaroro, όταν εξαφανίστηκαν. Από τότε, κάθε πιθανό ίχνος στον Ειρηνικό διαβάζεται σχεδόν σαν μήνυμα σε μπουκάλι: μπορεί να είναι κάτι, μπορεί και τίποτα.

Ο Rick Pettigrew του Archaeological Legacy Institute ανέφερε ότι «το πνεύμα θάρρους και περιέργειας της Amelia Earhart οδήγησε κάθε βήμα της αναζήτησης» και πρόσθεσε πως ο στόχος, να προσδιοριστεί τι ήταν το λεγόμενο Taraia Object, επιτεύχθηκε. Η διατύπωση δεν αφήνει τόσο την αίσθηση ενός θριάμβου όσο μιας χρήσιμης αποσαφήνισης: ένα πιθανό στοιχείο βγαίνει από τον χάρτη, ώστε η έρευνα να μη μένει αιχμάλωτη μιας σκιάς.

Στην ίδια ανακοίνωση, ο Steve Schultz του Purdue University ανέφερε ότι η αναζήτηση της Earhart θα συνεχιστεί. Το Taraia Object φαίνεται πως δεν ήταν το χαμένο αεροπλάνο· όμως στον Ειρηνικό, όπου ένα αεροσκάφος και δύο άνθρωποι χάθηκαν το 1937 χωρίς οριστική απάντηση, ακόμη και η διάψευση γίνεται μέρος του ίδιου αργού μυστηρίου.